ΓΕΝΙΚΟΙ ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ: Θεόδωρος Ρουσόπουλος, Ευτυχία Αχτσιόγλου, Κωνσταντίνος Σκανδαλίδης, Νικόλαος Καραθανασόπουλος, Βασίλειος Βιλιάρδος και Κρίτων – Ηλίας Αρσένης.
ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ: Θεόδωρος Καράογλου, Εμμανουήλ Κόνσολας, Διονύσιος Σταμενίτης, Ιάσων Φωτήλας, Ανδρέας Ξανθός, Αλέξανδρος Χαρίτσης, Σωκράτης Φάμελλος, Γεώργιος Αρβανιτίδης, Γεώργιος Μουλκιώτης, Διαμάντω Μανωλάκου, Κωνσταντίνος Χήτας και Γεώργιος Λογιάδης.
Σημεία ομιλίας του Παναγιώτη Κουρουμπλή, βουλευτή Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και πρώην υπουργού, κατά τη συζήτηση του σ/ν του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Διαδικασία άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών, κυβερνοασφάλεια και προστασία προσωπικών δεδομένων πολιτών»
Η κυβέρνηση με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, επιχειρεί έναν πολιτικό αντιπερισπασμό προκειμένου να επισκιάσει το μεγάλο σκάνδαλο των υποκλοπών, το οποίο μαζί με αυτά της κερδοσκοπίας και της αισχροκέρδειας, στους τομείς της ενέργειας, των καυσίμων και των τροφίμων, έχουν περιορίσει την αγοραστική δύναμη του ελληνικού λαού που ζει ένα πραγματικό μαρτύριο.
Το ζήτημα των υποκλοπών δε θίγει μόνο τη χώρα μας στο εξωτερικό, αλλά πληγώνει βαθιά την ελληνική δημοκρατία. Έχοντας ζήσει δύσκολες στιγμές στο παρελθόν, θεωρούσαμε αδύνατον να ενδημήσουν στη δημοκρατία μας τέτοια φαινόμενα αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, θέλοντας να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς στην ελληνική κοινωνία προσπάθησε, μέσα από την υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών, να ελέγξει όλους τους αρμούς της εξουσίας για να την χειραγωγήσει.
Πόσο αντέχει στη λογική η διάταξη για τον προβλεπόμενο χρόνο ενημέρωσης του παρακολουθούμενου στα 3 χρόνια αλλά για την καταστροφή των στοιχείων στους 6 μήνες; Κανένας φορέας σχεδόν από όσους συμμετείχαν στη διαδικασία συζήτησης του σ/ν δεν τοποθετήθηκε θετικά, απεναντίας τονίστηκε ότι το νομοσχέδιο ακρωτηριάζει πολύ περισσότερα δικαιώματα από αυτά που περιορίζουν οι σχετικές ευρωπαϊκές συμβάσεις.
Ασάφεια και πιθανές παρερμηνείες υπάρχουν στο ζήτημα του ορισμού της εθνικής σημασίας, το πότε μπορεί να παρακολουθείται κάποιος για εθνικούς λόγους. Τα ατομικά δικαιώματα επίσης μπορούν να παραβιαστούν, αν δεν υπάρχει εποπτεύουσα ανεξάρτητη αρχή που να περιορίζει την τυχόν παρέμβαση της εξουσίας. Κρίσιμα ερωτήματα προκύπτουν για τον κακουργηματικό χαρακτήρα της πράξης που δεν αφορά όλους, αλλά για τα κρατικά στελέχη, το πιθανό αδίκημα περιορίζεται σε πλημμέλημα.
Ο Πρωθυπουργός βρέθηκε απολογούμενος και πιεζόμενος από τον Αλέξη Τσίπρα, διέφυγε από το κοινοβούλιο, με εντυπωσιακό τρόπο, αφού έχει δηλώσει ότι δεν ήξερε τίποτα για τις υποκλοπές και παρά το γεγονός ότι είναι πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ, την οποία βιάστηκε να έχει υπό την καθοδήγησή του, από τις πρώτες μέρες κιόλας που ανέλαβε την εξουσία. Ως ένας απλός βουλευτής που παρακολουθώ αρκετά χρόνια, τα πολιτικά δρώμενα, ρωτώ: μήπως είναι πιο επικίνδυνος ο ισχυρισμός του Πρωθυπουργού ότι δεν ξέρει από το να αναλάβει τις πολιτικές του ευθύνες;
Αυτό το νομοσχέδιο, ύστερα από όσα έχει ζήσει η χώρα, θα έπρεπε να ήταν το αποτέλεσμα ενός βαθύτατου δημοκρατικού διαλόγου, ανάμεσα στα κόμματα, για να μπορέσουμε όλοι μαζί, ενόψει της χρήσης και της κατάχρησης των νέων τεχνολογιών, να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία και το μέλλον του τόπου. Γιατί όταν η δημοκρατία λειτουργεί και έχει αντανακλαστικά, τότε μόνο μπορούμε να χτίσουμε μια κοινωνία πολιτών κι όχι μια κοινωνία παθητικών αποδεκτών ρύθμισης της τύχης τους από άλλους.
Φοβούμαι ότι είστε δέσμιοι του παρακράτους που έχετε δημιουργήσει με τις επιλογές σας και τις πολιτικές σας δράσεις, είστε δέσμιοι των ενοχών σας και των πολιτικών ευθυνών που έχετε. Την χώρα κυβερνά μια ελίτ ακόρεστη για εξουσία η οποία θεωρεί αυτονόητο να κυβερνά αυτό τον τόπο αλλά οι εκλογές θα δώσουν τη λύση σε αυτό το αδιέξοδο.