Ο Κωνσταντίνος Φλέσσας συνηθίζει πάντα να διαβάζει τον «Νέο Κόσμο». Φωτογραφία: Venus & Rose Photography
Για τη φωτογράφο πορτρέτων από τη Μελβούρνη, Joanne Flessas, ήταν μια συνηθισμένη μέρα.
Βρισκόταν στο στούντιό της στην οδό St. Kilda, όταν ο 87χρονος πατέρας της, Κωνσταντίνος Φλέσσας, πέρασε για μια επίσκεψη κάτι που δεν συνηθίζει να κάνει ποτέ, αλλά έτυχε να βρίσκεται στην περιοχή για ένα ιατρικό ραντεβού.
Βλέποντάς τον να κάθεται με σταυρωμένα τα πόδια και να διαβάζει την εφημερίδα του, ξύπνησε πολλές αναμνήσεις στην Joanne που αμέσως αισθάνθηκε ότι έπρεπε να απαθανατίσει τη στιγμή.
«Πάντα τον έβλεπα με μια εφημερίδα “Νέος Κόσμος” στο χέρι, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου», είπε στην εφημερίδα μας.
«Είχα την τύχη να απαθανατίσω αυθόρμητα μια τέλεια εικόνα του στο φωτογραφικό μου στούντιο στη Μελβούρνη, απορροφημένος από την ελληνική ειδησεογραφία, μια στιγμή που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μου».
«Είναι 87 ετών, και σκέφτηκα πότε θα μου δοθεί ξανά η ευκαιρία να βγάλω αυτή τη φωτογραφία του μπαμπά μου; Οπότε, άσε να την τραβήξω τώρα».
Ο κύριος Κωνσταντίνος ήταν ο μοναδικός από την οικογένεια που αποτόλμησε να εγκαταλείψει τη σιγουριά του πατρικού του στην Καλαμάτα και να μεταναστεύσει στην Αυστραλία.
Μαζί με τη σύζυγό του Βασιλική, δημιούργησαν μια εξαμελή οικογένεια και ο ίδιος φρόντιζε πάντα να μην τους λείπει τίποτα.
Δουλεύοντας ακούραστα νυχτερινές βάρδιες ως ηλεκτρολόγος στους σιδηροδρόμους, είχε πάντα ως προτεραιότητά του την ευημερία της οικογένειάς του τόσο στη Μελβούρνη όσο και πίσω στην Ελλάδα.
Αυτή η πρόσφατη αυθόρμητη φωτογραφία του πατέρα της ενέπνευσε την Joanne να αναλογιστεί το βάθος και την πολυπλοκότητα της ζωής του.
«Μια εικόνα χίλιες λέξεις», δήλωσε η ίδια.
«Αποτυπώνοντας την ουσία των ηλικιωμένων μας, προσπαθώ να τιμήσω το ταξίδι τους, τους αγώνες και τους θριάμβους τους».
«Κάθε φωτογραφία αφηγείται μια μοναδική ιστορία, ρίχνοντας φως στις αποχρώσεις του γκρίζου που συνθέτουν την κληρονομιά ενός ατόμου».
Παρά το πολυάσχολο πρόγραμμά της, η Joanne παραμένει προσηλωμένη στο να προβάλλει περισσότερα θέματα αυτής της ηλικιακής ομάδας, διασφαλίζοντας ότι οι ιστορίες τους θα μνημονεύονται και θα εξυμνούνται.
Θέλει να διασφαλίσει ότι περισσότεροι άνθρωποι θα αποκτήσουν αυτές τις «φωτογραφίες κληρονομιάς», ώστε οι αναμνήσεις τους να περάσουν από γενιά σε γενιά.
Ιδιαίτερα αργότερα στη ζωή τους, καθώς σταματούν να βγάζουν φωτογραφίες και οι μόνες φωτογραφίες που έχουν κάποιες οικογένειες είναι από γάμους και ειδικές περιστάσεις.
«Νομίζω ότι ξεχνάμε συχνά τους γονείς μας και ξεχνάμε ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι», δήλωσε η Joanne.
«Ο μπαμπάς είχε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του όταν έβγαινε από το στούντιο και αυτό ήταν πραγματικά ωραίο. Με έκανε να νιώσω καλά».
«Ήξερε τι έκανα, αλλά ποτέ δεν το κατάλαβε πραγματικά. Με έβλεπε να το κάνω, ρίχνοντας ένα φως πάνω του. Τον έκανε να νιώσει κάπως ξεχωριστός, σαν να τον είδαν».
πηγή:neoskosmos.com